W roku 1991 uchwałą Rady Miasta Kraków został podzielony na XVIII tzw. dzielnic pomocniczych. Dzielnice ponumerowano, pomijając nazwy, jakimi w ciągu wieków zwykło się określać poszczególne rejony miasta. - Numeracja kojarzy mi się z rozmaitymi peselami, nipami, by nie szukać głębiej w historii skłonności do numerowania ludzi. Numer to anonimowość, abstrakcja. Warto wiedzieć, jak naprawdę nazywa się miejsce, w którym się mieszka - uważa prof. Michał Rożek, historyk, wybitny znawca dziejów Krakowa.